پکن از سوی یونسکو و اتحادیه بینالمللی معماران بهعنوان پایتخت جهانی معماری ۲۰۲۹ انتخاب شد
عنوان پایتخت جهانی معماری یونسکو–UIA عنوانی است که بهطور مشترک توسط یونسکو (UNESCO) و اتحادیه بینالمللی معماران (UIA) ایجاد شده است. در ۵ اوت ۲۰۲۶، پکن بهعنوان پایتخت جهانی معماری برای سال ۲۰۲۹ معرفی شد؛ عنوانی که هر سه سال یکبار به شهری اعطا میشود که میزبان یک سال برنامهها و رویدادهای متمرکز بر معماری است؛ برنامههایی که زمان برگزاری آنها با کنگره جهانی معماران UIA همزمان میشود. این انتخاب بر اساس توصیه کمیته مشترک پایتخت جهانی معماری انجام شد؛ کمیتهای که ریاست آن را معمار دومینیک پرو بر عهده دارد. این انتخاب پس از پایان اخیر کنگره جهانی معماران UIA ۲۰۲۶ در بارسلونا، پایتخت کنونی جهانی معماری صورت گرفته و بر تجربه شهرهای ریودوژانیرو و کپنهاگ بنا شده است.
عنوان پایتخت جهانی معماری تعهد یک شهر به استفاده از معماری، برنامهریزی شهری و فرهنگ بهعنوان ابزارهایی برای توسعه پایدار را به رسمیت میشناسد. این عنوان توجهها را به شیوهای جلب میکند که شهرها از طریق آن به مسائلی همچون شهرنشینی، حفاظت از میراث، تابآوری اقلیمی و طراحی فراگیر پاسخ میدهند. به گفته یونسکو، پکن به دلیل تواناییاش در کنار هم قرار دادن یکی از غنیترین میراثهای معماری جهان با چشماندازی آیندهنگرانه برای توسعه پایدار شهری انتخاب شده است. بافت تاریخی شهری این شهر، پروژههای موفق بازآفرینی و فرهنگ معماری معاصر آن، بهعنوان شواهدی مطرح شدند که نشان میدهند چگونه میراث، نوآوری و زندگی اجتماعی میتوانند در شکلدهی به شهرهایی تابآور و زیستپذیر، یکدیگر را تقویت کنند.
در آستانه سال ۲۰۲۹، انتظار میرود پکن تقویمی کامل از نمایشگاهها، کنفرانسها، کارگاهها و رویدادهای فرهنگی با محوریت معماری و شهرسازی برگزار کند که در نهایت به میزبانی این شهر از کنگره جهانی UIA منتهی خواهد شد. موضوع پکن ۲۰۲۹ «بازگشت به تعادل» (Back to Balance) است و معماری را بهعنوان پلی میان فرهنگ، طبیعت و انسانها مطرح میکند. این شهر از طریق رویدادهای عمومی قصد دارد میزبان گفتوگویی بینالمللی درباره این موضوع باشد که محیط ساختهشده چگونه میتواند به آیندههای شهری فراگیرتر، پایدارتر و انسانمحورتر کمک کند. این رویداد معماران، برنامهریزان، پژوهشگران، دانشجویان، مسئولان دولتی و نمایندگان سازمانهای بینالمللی از سراسر جهان را گرد هم میآورد و هدف آن تقویت همکاری میان دولتها، معماران، دانشگاهها، مؤسسات فرهنگی و جوامع محلی است.
«با نگاه به پکن ۲۰۲۹، اطمینان داریم که میراث معماری فوقالعاده این شهر، تحولات پویای شهری و چشمانداز آیندهنگرانه آن، الهامبخش گفتوگویی تازه در سطح بینالمللی درباره قدرت معماری در بهبود زندگی مردم و حفاظت از میراث مشترک برای نسلهای آینده خواهد بود.»
خالد العنانی، مدیرکل یونسکو
در چین، شنژن در خط مقدم معماری فرهنگی معاصر قرار داشته است. موزه تاریخ طبیعی شنژن که توسط کنسرسیومی متشکل از 3XN، B+H Architects و Zhubo Design طراحی شده، به روی عموم گشوده شده است و بهعنوان بزرگترین موزه تاریخ طبیعی در جنوب چین و یکی از بزرگترین موزههای تازهتکمیلشده از نوع خود در جهان شناخته میشود. میدان فرهنگی خلیج شنژن اثر MAD نیز اخیراً تکمیل شده و قرار است بهعنوان فضایی فرهنگی برای طراحی و تبادل فرهنگی فعالیت کند. MVRDV نیز بهتازگی طرح خود برای دهکده هنری Bihailou را معرفی کرده است؛ پروژهای چندمنظوره که برنامههای فرهنگی، تجاری و عمومی را در ترکیبی عمودی و لایهلایه، برگرفته از مفهوم «دهکده عمودی» (Vertical Village) این دفتر، با یکدیگر ترکیب میکند. فراتر از ساختمانهای منفرد، چین همچنین در حال پیشبرد طرحهای مرتبط با منظر، کشاورزی و اقلیم است؛ از جمله برنامه جنگلکاری دیوار سبز (Green Wall) که با هدف متوقف کردن بیابانزایی در صحرای گبی اجرا میشود.
منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
جهت دستیابی به دیگر اخبار معماری به این بخش از سایت مراجعه کنید.