برندگان جایزه Brick Award 2026
ماه گذشته، معماران و طراحان از سراسر جهان به سالن مارکس-هاله وین که مربوط به قرن نوزدهم است، سرازیر شدند تا در مراسم جایزه Brick Award 2026 شرکت کنند؛ جایزهای دوسالانه و معتبر بینالمللی که به ساختمانهای برجستهای که از جنس آجر ساخته شدهاند، تعلق میگیرد. امسال دوازدهمین دوره این مسابقه از زمان تأسیس آن در سال ۲۰۰۴ توسط شرکت وینربرگر، بزرگترین تولیدکننده آجر در جهان، بود.
شش برنده—یک برنده در هر یک از پنج بخش مختلف بهعلاوه یک تقدیر ویژه—اعلام شدند که همگی توسط هیئت داوران از میان فهرست نهایی ۵۰ پروژه که در طول مراسم اهدای جوایز نیز به نمایش گذاشته شده بودند، انتخاب شدند. (از میان ۲۱ کشور حاضر، اسپانیا، بلژیک، مکزیک و هلند بهترین عملکرد را داشتند.) بخشهای این جایزه عبارت بودند از: «احساس خانه» برای خانههای تکخانواری و پروژههای کوچک؛ «زندگی مشترک» برای مجتمعهای مسکونی در بافتهای شهری؛ «کار مشترک» برای ساختمانهای تجاری و صنعتی؛ «اشتراک فضاهای عمومی» برای معماری جمعی؛ و «فراتر از چارچوب ساختن» برای استفادهی خلاقانه از این ماده. از جمله داوران میتوان به گابریلا کاریو از کلکتیوو C733، ینس لینه از BOGL، و تراودی پلزل از استودیو MAP اشاره کرد.
هایمو شویش، مدیرعامل وینربرگر، گفت: «حتی پس از بیش از ۳۰ سال فعالیت در این صنعت، همچنان از نوآوریهای شگفتانگیزی که کاربرد آجر و مواد سرامیکی را به سطوح جدیدی میرساند، الهام میگیرم.» او افزود که برندگان «تطبیقپذیری این مواد بیزمان را برای پاسخگویی به فوریترین نیازهای تغییرات اقلیمی و زندگی مدرن نشان میدهند، در حالی که برای استفادهکنندگان از ساختمانهایشان حس شگفتی و زیبایی نیز خلق میکنند.»

چندین برندهی پیشین جایزهی Design Vanguard نیز در میان نامزدهای امسال بودند، از جمله استودیو RAP (۲۰۲۴) بهخاطر نمای سرامیکی تولیدشده با ربات که آجر را تقلید میکند؛ ارباخانه Erbar Mattes (۲۰۲۲) بهخاطر مداخلهی بناییاش در یک ساختمان حفاظتشدهی متعلق به قرن نوزدهم در منطقهی حفاظتشدهی کانال ریجنت لندن؛ و آتلیه Ars (۲۰۱۵)، که در بخش «کار مشترک» برای پروژهی La Hacienda Jalisco خود برنده شد؛ یک کارخانهی تولید تکیلا با سقف دندانهارهای که بهشکلی زیبا آجر صورتی، سنگ خاکستری و فولاد بهرنگ پاپریکا را در مجموعهای از پایهها، پشتبندها و طاقها ترکیب میکند. تنها نامزد از ایالات متحده، پروژهی ۶۴ University Place از شرکت KPF بود؛ یک مجتمع مسکونی پلکانی در نیویورک با نمایی از طاقهای پلکانی و آجرهای دستچیده.


چند پروژه از فهرست نهایی پیشتر در صفحات مجله RECORD معرفی شده بودند، از جمله موزه هولوکاست ملبورن اثر Kerstin Thompson Architects (فوریه ۲۰۲۴) و پروژهی مسکن اجتماعی Borrassà اثر Peris+Toral، که روی جلد شمارهی اکتبر ۲۰۲۳ چاپ شده بود و در نهایت برندهی بخش «زندگی مشترک» شد. در حالی که موزهی Kerstin Thompson Architects با ترکیبی از بافتهای متنوع بنایی پوشیده شده است، ساختمان Peris+Toral در بارسلونا حول یک آتریوم سازماندهی شده که همزمان بهعنوان دودکش خورشیدی نیز عمل میکند و از طریق دریچهها و دیوارهای مشبک آجر بژ، تهویهی طبیعی را هدایت میکند.


همچنین از اسپانیا، Ted’A Architectes برندهی جایزهی بخش «احساس خانه» برای پروژهی Ca na Birgit شد؛ خانهای که بر روی صخرههای زیبای Ses Penyes Rotges در جزیرهی مایورکا قرار گرفته است. بنیانگذاران Ted’A، ایرنه پرز و خائومه مایول، با دستکاری هوشمندانهی بلوکهای رسی اکسترود شده، این بنا را جان بخشیدند؛ گاهی مصالح را بهپهلو چرخاندهاند تا حفرههای داخلی نمایان شوند. این فضاها در برخی موارد برای تهویه باز رها شده و در موارد دیگر با گچ سفید پر شدهاند تا تضاد بصری ایجاد کنند.

برندهی بخش «فراتر از چارچوب ساختن» دانشکدهی معماری آکادمی هنر چین در هانگژو بود، بهخاطر پروژهی Endless Brick Playground؛ منظرهای متشکل از دهها بنای خیالی و تزئینی از آجر قرمز که بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ توسط دانشجویان کلاس «مبانی بنایی» این دانشکده ساخته شده است. لیچائو چن، رئیس فعلی این گروه آموزشی که توسط وانگ شو، معمار برندهی جایزهی پریتزکر، و همکارش لو ونیو تأسیس شده، این جایزه را از طرف دانشکده دریافت کرد.


شرکت ARB Architects، از ویتنام، برندهی جایزهی بخش «اشتراک فضاهای عمومی» و همچنین جایزهی بزرگ شب مراسم شد. بنیانگذار این شرکت، نگوین ها، طی چند سال شش میلیون کاشی رسی از سازهها و خانههای متروکه جمعآوری کرد که سپس برای ساخت معبد و موزهی Đạo Mẫu، در شمال هانوی، مورد استفاده مجدد قرار گرفتند. دیواری خطی و بلند که با بازشوها و چند برج زاویهدار قطع شده، بازدیدکنندگان را از یک گذرگاه به سمت موزهای در انتهای یک باغ لیچی هدایت میکند و بهگفتهی کریستین کونیکس، عضو هیئت داوران، «فضایی از آرامش و رمز و راز» میآفریند. این پروژه یکی از چندین پروژهای بود که روز بعد در نشستی همراه، در موزهی هنرهای کاربردی وین (MAK) با جزئیات بیشتری ارائه شد.
تقدیر ویژهی شب مراسم—که یک غافلگیری اعلامنشده در برنامه بود—به شرکت Maker Architecten برای پروژهی پرکنندهی Tuighuisstraat در کورتریک، بلژیک، تعلق گرفت؛ ساختمانی که استفاده از آجرهای بازیافتی در آن در نوارهای افقی نما حک شده است. هر نوار نشاندهندهی یک نوع آجر با ابعاد متفاوت، رنگهای گوناگون و منبعی متفاوت است. این تقدیر، همراه با جایزهی ARB، بیشک بازتابدهندهی علاقهی رو به رشد به تطبیق مادهای است که در صورت تولید با کورههای پرمصرف انرژی یا تأمین از معادن رس با روشهای غیرمسئولانه، میتواند ردپای کربنی بزرگی داشته باشد.
همانند چندین پروژهی تقدیرشده در این دوره و دورههای گذشتهی Brick Award، شرکت وینربرگر (که در آمریکای شمالی از طریق شرکت تابعهی خود، Jeneral Shale، فعالیت میکند) مشتاق بود تا پیشرفتهای خود در زمینهی پایداری را برجسته کند. در طول بازدیدی از کارخانه با حضور اعضای رسانهها، این کنسرن به گذار خود به کورههای الکتریکی با بازدهی انرژی بالاتر در چندین کارخانهاش در سراسر اروپا و همچنین هدف آیندهاش برای تأمین ۱۰۰ درصد برق مورد نیاز از منابع تجدیدپذیر اشاره کرد. وینربرگر همچنین همکاری خود با شرکت حملونقل Wiener Linien و شهرداری وین را که در حال گسترش سیستم مترو U-Bahn با یک خط جدید است، برجسته کرد؛ همکاریای برای پردازش، فیلتر کردن و استفاده از خاک حفاریشدهی غنی از رس برای تولید آجر. به گفتهی وینربرگر، این استراتژی نیاز به ایجاد معادن رس اضافی را کاهش میدهد، از انتقال خاک آلوده به محلهای دفن زباله جلوگیری میکند و تاکنون ۲.۸ میلیون آجر تولید کرده است.
وینربرگر از اوایل سال آینده پذیرش درخواستها برای دورهی بعدی جایزهی Brick Award را آغاز خواهد کرد. معماران میتوانند بهصورت رایگان با پروژههایی که از آجر نو یا بازیافتی، بلوک رسی، سنگفرش، سفال سقف یا سایر محصولات ساختمانی رسی استفاده میکنند، شرکت کنند. استفاده از محصولات وینربرگر پیشنیاز شرکت در این جایزه نیست.

جهت دستیابی به دیگر اخبار معماری به این بخش از سایت مراجعه کنید.