توضیحات پروژه

مانیفست پروژه کافه گالری بلوم

(کافه و بوتیک درون یک فضای باز تعریف‌شده شهری)
سایت پروژه مستطیلی است با کشیدگی در امتداد گذر اصلی.
خواست کارفرما تقسیم این بستر به دو عملکرد مستقل بود، کافه‌ و بوتیک لباس.
در نگاه نخست، این دو عملکرد اشتراک معنایی یا فضایی مشخصی نداشتند.
اما ما همین نقطه‌ی “فاقد پیوند” را به نقطه‌ی شروع طراحی تبدیل کردیم.
در شهرهای ما، فضاهای عمومی که بستری برای زیست مشترک شهری در ساحت فراغت باشند، کم‌رنگ شده‌اند: میدان‌ها، پلازاها، گذرگاه‌های انسانی… و شاید همین کمبود، دلیلی باشد بر اقبال عمومی به کافه‌های امروز.
ما نیز به‌جای تفکیک، طراحی را بر اساس میزبانی از این رویداد بنا نهادیم؛ فضایی که در مقیاس خرد خود، ظرفی باشد برای گفت‌وگو، توقف، و مواجهه‌ی انسانی.
تصور کردیم اگر کاربران کافه بتوانند هنگام نوشیدن قهوه، بوتیک را ببینند و مشتریان بوتیک نیز بتوانند در کنار آن مکثی داشته باشند، آنگاه هر دو عملکرد به‌جای آنکه فقط مجاور باشند، می‌توانند در تعامل باشند.
پیش‌فرض اولیه‌ی «تقسیم عرفی عملکردی فضا» را کنار گذاشتیم و به‌جای آن، به پیوند سه جهان با ریتم‌های متفاوت فکر کردیم: پیاده‌رو، بوتیک و کافه.
پاسخ، نه در دیوار، بلکه در یک گشودگی بود؛ گشودگی‌ای که نقش «میانجی فضایی» را ایفا می‌کند و مرز را به میدان تبدیل می‌سازد.
پیاده‌رو در تنش با سایت به درون کشیده شد. این فرو رفتگی، میانه‌ی دو عملکرد را به یک میکروپلازا یا میدانچه بدل کرد؛ جایی که نه صرفا ورودی، بلکه نقطه‌ای برای مکث، تغییر ریتم، و تجربه‌ی نیمه‌عمومی شهری‌ست.
در این فضا خبری از چیدمان عرفی و میز و صندلی‌های استاندارد نیست که کاربران را در جزیره‌های جدا بنشاند.
نظم فضایی بر مبنای انعطاف‌پذیری، مواجهه و گفت‌وگوی تصادفی تعریف شده.
چه ایستاده کنار یک میز اجتماعی، چه نشسته پشت شیشه‌ی بوتیک، تمرکز بر کنار هم قرار گرفتن آدم‌هایی‌ست با داستان‌هایی متفاوت.
فرم‌هایی نرم و باز، از درون به بیرون امتداد یافته‌اند و با نشیمن‌هایی سیال، دعوت به ایستادن و دیدن می‌کنند.
در نهایت، کافه و بوتیک نه دو عملکرد جدا، بلکه دو عضو درون یک سازوکار اجتماعی شده‌اند؛
هر دو به شهر دوخته شده‌اند و میدانچه‌ی میان‌شان، آن نخ ناپیدایی‌ست که شهر را به آن‌ها و آن‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

جهت دسترسی به پروژه های بیشتر به این صفحه از سایت مراجعه کنید.